Hij lepelt zijn soep en kijkt naar beneden
Al mompelend waarom gebeurt dit bij mij?
Zijn voorhoofd rust tegen het raam, moegestreden
Het koude glas strijkt al zijn rimpels opzij
Moe sluit hij de ogen, probeert te vergeten
De woorden, die blik, wat de dokter hem zei
Ga weg, zegt hij zacht, ik wil het niet weten

Kon hij maar pijnloos, gedachteloos, zorgeloos
Heel even terug naar dat jochie van vijf
Heel even terug naar dat jochie van vijf

Kon je maar weer slapen
op de achterbank bij pa en ma.
Stilletjes ontwaken
wanneer pa je ’s nachts de trap op draagt.
Je dromen drijven in de nacht
Je oogjes hou je lekker dicht
Je lome lijfje schommelt zacht
Totdat je in je bedje ligt.

Pyjama aan
Beer erbij
Deur op een kier
De wereld wacht wel buiten
De wereld wacht wel

Hij wankelt en voelt hoe zijn trillende handen
Wanhopig naar lucht grijpen als hij, o god!
Een hevige golf door zijn lichaam voelt branden
Het vult hem met doodsangst, het vreet hem kapot.
Moe sluit hij de ogen en voelt zich verslappen
Verliest het contact met zijn schrijnende lijf
Kon hij nog maar aan de wereld ontsnappen

Eventjes pijnloos, gedachteloos, zorgeloos
Heel even terug naar dat jochie van vijf
Heel even terug naar dat jochie van vijf

Kon je maar weer slapen
op de achterbank bij pa en ma.
Stilletjes ontwaken
wanneer pa je ’s nachts de trap op draagt.
Je dromen drijven in de nacht
Je oogjes hou je lekker dicht
Je lome lijfje schommelt zacht
Totdat je in je bedje ligt.

Pyjama aan
Beer erbij
Deur op een kier
De wereld wacht wel buiten
De wereld wacht wel

Dan voelt hij zich ontsnappen
hij voelt zich ontsnappen
hij voelt zich ontsnappen
Alsof iemand hem
Langzaam optilt…

Uit de eerste voorstelling van Kluister in PePijn (2008)

 Foto: Vleugels, 2012

Terug naar Liedjes
 

 

Deel deze pagina