Geen bloemen, geen bezoek

Ik zit buiten tegen het koude gebouw waarin jij nu ligt zo koud als steen Binnen neemt men nu afscheid van jou En je vrouw voelt troostende armen om haar heen Ik zit buiten Binnen staan zij die het weten van jou en mij nu in de rij Een meelevende kus hun geweten...

Ik doe je haar even goed

Trek je overhemd maar aan Kom bij de spiegel staan Alle spelden zijn eruit paps Dat heeft ze nog voor je gedaan Hier, je nette broek met vouw Draadje aan je mouw En je sokken, even kijken Dié is zwart, die donkerblauw Neem die grijze stropdas maar Da’s mooier bij je...

Begrafenisstoet

Begrafenisstoet Zes kraaien te voet een statige hoed bovenop de kop Ze schrijden voorbij zij aan zijn kreukvrij in een stijve rij en de stijfste ligt er bovenop En ook de camera ontdekt geen spoor van verdriet hooguit cosmetica omdat de wereld het ziet Een hoop kouwe...