Druppeltje

Spetterend spatterend Watervalsprankelend Druppeltje schatert en Klatert het uit Valt in de schoot van zijn Moeder vol water Rollend en tollend Zijn wolkje uit Ga met de stroom mee Druppeltje zweef! Beken, rivieren Ze wijzen de weg Op naar de zee Niet te lang in de...

Slapen op de achterbank

Hij lepelt zijn soep en kijkt naar beneden Al mompelend waarom gebeurt dit bij mij? Zijn voorhoofd rust tegen het raam, moegestreden Het koude glas strijkt al zijn rimpels opzij Moe sluit hij de ogen, probeert te vergeten De woorden, die blik, wat de dokter hem zei Ga...

Pianokeessie

Mijn vader was jazzmuzikant. Overdag zat hij aan een bureau, hij moest tóch een gezin onderhouden, maar ’s avonds zat hij aan de piano. En straalde. Zolang ik me kan herinneren gingen op woensdagavond de meubelen aan de kant want dan kwam de band spelen. Iedere...

Dag jochie

Een laatste krabbel Nog een paar spetters Je legt je pen neer Kijkt rond in je donkere grot Staat op, dooft het vuur en wandelt naar buiten De zon in In de verte zie je de stad Die grote stad vol mensen Vol angst, vol onrust Ineens is daar die windvlaag En hoor je de...

Als de sporen van de straat

Een eerste zweem van licht kleurt de lucht. Nog slaperig kijk ik door mijn oogharen heen en zie mijn blote benen vooruitgestoken op de grond, een harde grond van steen en stof. Mijn rug lijkt verstard, ik probeer niet te bewegen, wetende dat ik daarmee mijn verdoofde...

Geen bloemen, geen bezoek

Ik zit buiten tegen het koude gebouw waarin jij nu ligt zo koud als steen Binnen neemt men nu afscheid van jou En je vrouw voelt troostende armen om haar heen Ik zit buiten Binnen staan zij die het weten van jou en mij nu in de rij Een meelevende kus hun geweten...

Ik doe je haar even goed

Trek je overhemd maar aan Kom bij de spiegel staan Alle spelden zijn eruit paps Dat heeft ze nog voor je gedaan Hier, je nette broek met vouw Draadje aan je mouw En je sokken, even kijken Dié is zwart, die donkerblauw Neem die grijze stropdas maar Da’s mooier bij je...

Espacchio, god van de leegte

Hoe leeg kan een plek op aarde zijn? Zand tot aan de horizon, de eindeloze broeierige horizon. Zand waar de hitte vanaf brandt in transparant gloeiende vlammen. Grauw zand, vlak zand. Geen boom te zien, geen rotsblokken, geen zuchtje wind, niets. Grauw, blauw, zon....

Theo Titus Twijfelaar

Zijn geboorte duurde uren Lag maar naar dat gat te turen Dacht ‘ik weet niet of ik wil’ Maar toen moest ie, met een gil Eenmaal buiten, buiten zinnen Riep ie: ‘Kan ik weer naar binnen?’ Maar helaas de tent was dicht Tranen over z’n gezicht En...