Slapen op de achterbank

Hij lepelt zijn soep en kijkt naar beneden Al mompelend waarom gebeurt dit bij mij? Zijn voorhoofd rust tegen het raam, moegestreden Het koude glas strijkt al zijn rimpels opzij Moe sluit hij de ogen, probeert te vergeten De woorden, die blik, wat de dokter hem zei Ga...

Pianokeessie

Mijn vader was jazzmuzikant. Overdag zat hij aan een bureau, hij moest tóch een gezin onderhouden, maar ’s avonds zat hij aan de piano. En straalde. Zolang ik me kan herinneren gingen op woensdagavond de meubelen aan de kant want dan kwam de band spelen. Iedere...

Uit de kleren

Met Kluister stonden we voor het allereerst in PePijn. Het mooiste, knusse, historierijke theatertje van Den Haag. Achter het toneelgordijn bevindt zich een smal gangetje waaraan drie deuren grenzen: twee minikleedkamertjes en daartussen een toilet. Een diepe buiging...

Niets gezegd

Wie weet was ik destijds de adviseur van Bonaparte. Nachtelijk genietend van een fles Chateau Laffitte. Dan vraagt de veldheer zacht bij een ontspannen jeu des cartes. Vertel me, mon ami… zal ik Waterloo of niet? Ik kijk ‘m in z’n ogen, zeg een tikkel overmoedig....